bagażowy


bagażowy
bagażowy I {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, {{/stl_8}}{{stl_7}}od rz. bagaż I: Kwit bagażowy. Taksówka bagażowa. Odprawa bagażu. Luk bagażowy w samolocie. {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}bagażowy II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos odm. jak przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pracownik stacji kolejowej, lotniska, który na życzenie podróżnych odpłatnie przewozi lub przenosi ich bagaż; numerowy' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pracownik przechowalni bagażu' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bagażowy — «dotyczący bagażu; służący do przewożenia bagażu» Wagon bagażowy. Wózek bagażowy. Kwit bagażowy. bagażowy bagażowyowi w użyciu rzecz. 1. «pracownik kolei, który za opłatą przenosi lub przewozi rzeczy podróżnych do pociągu lub z pociągu; numerowy» …   Słownik języka polskiego

  • bagażówka — ż III, CMs. bagażówkawce; lm D. bagażówkawek 1. pot. «taksówka bagażowa» Przewozić meble bagażówką. 2. środ. «bagażowy wagon kolejowy» …   Słownik języka polskiego

  • kwit — m IV, D. u, Ms. kwicie; lm M. y «pisemne stwierdzenie, pisemny dowód otrzymania czegoś lub zaświadczenie upoważniające do odbioru czegoś, np. pieniędzy, przedmiotów itp.» Kwit bagażowy. Kwit z pralni. Kwit do kasy. Wypisać, wystawić kwit. ‹z fr.› …   Słownik języka polskiego

  • numerowy — numerowywi przym. od numer (zwykle w zn. 1) Numerowy system oznaczania czegoś. Tarcza numerowa aparatu telefonicznego. numerowy w użyciu rzecz. 1. «człowiek, który za opłatą przenosi lub przewozi rzeczy podróżnych na dworcu kolejowym; bagażowy»… …   Słownik języka polskiego

  • tragarz — m II, D. a; lm M. e, D. y 1. B.=D.; lm B.=D. «człowiek zajmujący się przenoszeniem ciężarów, wyładowywaniem towarów; na dworcach: numerowy, bagażowy» 2. B.=M.; lm B.=M. reg. → sosrąb ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • wagon — m IV, D. u, Ms. wagonnie; lm M. y «pojazd szynowy (także: linowy) o napędzie własnym albo doczepiany do różnego rodzaju pojazdów ciągnących (np. do lokomotywy), służący do przewozu osób lub ładunków» Wagon kolejowy, tramwajowy. Wagon kolejki… …   Słownik języka polskiego

  • wasąg — m III, D. u a. a, N. wasąggiem; lm M. i 1. «czterokołowy powóz bez resorów, z nadwoziem drabinkowym lub w kształcie wiklinowego kosza, używany w Polsce do pocz. XX wieku jako pojazd podróżny i bagażowy» 2. «nadwozie wozu gospodarskiego» ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • kwit — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. kwicie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pisemny dowód upoważniający do otrzymania, odebrania czegoś lub potwierdzający odbiór czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kwit z pralni, do …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • numerowy — I {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, {{/stl 8}}{{stl 7}}od rz. numer, zwykle w zn. 1.: Numerowe porządkowanie czegoś. Tarcza numerowa. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}numerowy II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos odm. jak przym. Ia,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tragarz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. e, D. y {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} osoba nosząca bagaże podróżnych na dworcach, podczas wypraw: bagażowy {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień